امروز صبح که داشتم از کنار شاليزارهای کنار خونمون رد ميشدم ديدم همه رو چيدن .

شده بود يه بيابون . خيلی دلم سوخت . يه روز که  با مسعود از اونجا رد ميشديم برنجا کوچيک بودن ، گفت تا سه  چهار ماه ديگه همه رو ميچين . امروز ديدم چه زود گذشت . الان حدود پنج ماه گذشته ، يعنی پنج ماه از دوستيمون .

روزها ميآن و ميرن . اونی که امروز دوستته فردا ديگه يادش نيست که يه روز با هم دوست بودين .

نميدونم چرا عمر دوستيامون مثل عمر برنجا کم شده ./.

دوستان به خدا که بيوفائی نکنيد

                                                با خسته دل خسته جدائی نکنيد

يا آنکه وفا کنيد تا آخر عمر

                                                يا اينکه از اول آشنائی نکنيد