ستاره ديده فرو بست و آرميد بيا

                                        شراب نور به رگهای شب دويد بيا

ز بس به دامن شب اشک انتظارم ريخت

                                        گل سپيد شکفت و سحر دميد بيا

شهاب ياد تو در آسمان خاطر من

                                        پيامی از همه سو خط زر کشيد بيا

زبس نشستم و با شب حديث غم گفتم

                                        ز غصه رنگ من و رنگ شب پريد بيا

به وقت مرگم اگر تازه می کنی ديدار

                                        به هوش باش که هنگام آن رسيد بيا

به گامهای کسان ميبرم گمان که توئی

                                        دلم ز سينه برون شد ز بس تپيد بيا

                          بيا اين دلم ميگه آخه  چرا نمياد